Mały domek, który wydaje się większy niż życie
Z zewnątrz dom wygląda skromnie – zniszczone drewno, kamienne schody, komin, z którego zimą wydobywa się delikatny dym.
Ale kiedy tylko przekroczysz próg? Wnętrze wita cię jak ciepły uścisk.
Miękkie, złote światło wypełnia pokój. Ręcznie tkane koce leżą na dwuosobowej kanapie, tapicerowanej w wyblakłą, ale przytulną tkaninę. Książki – stare, ukochane, z zapisanymi odręcznymi notatkami – stoją na wąskich półkach. Kuchnia jest malutka, ale magiczna: miedziane garnki wiszą nad małą kuchenką opalaną drewnem, słoiki z ziołami, które sama suszy, filiżanki zebrane przez dekady, poukładane na wąskiej półce. Wszystko jest nieskazitelne. Każdy przedmiot ma swoje zadanie.